Blankaholmen – Västervik – Bondekrok

Maandag 11 juli zijn we weer vertrokken vanuit Byxelkrok naar het vaste land van de Zweedse Oostkust. We hadden een prima windje, half achter, en met een knoopje of 4 – 5 gleden we lekker door het water. Het plan was een piepklein, kneuterig haventje, Blankaholmen. We hadden de (summiere) info gelezen en het leek ons wel prima.

De steiger van Blankaholm

Toen we aankwamen begrepen we meteen dat er geen uitgebreid promotieverhaal in de boeken stond. Er was één steiger waar je niet te hard overheen moest lopen want anders had je het gevoel dat ie instortte. En er waren wel hekboeien maar je moest goed kijken waar, ze lagen half onder water of waren er gewoon niet. Er waren ook niet veel boten dus we konden rustig zoeken naar een geschikte hekboei. Nadat we hadden aangelegd, gingen we ons melden op het havenkantoor, waar echter geen levende ziel te bekennen was. Er hing een briefje op de deur dat er tussen 17.00 – 18.00 iemand aanwezig zou zijn… We gingen verder op onderzoek uit om te kijken waar de douches en toiletten waren. Helaas niet te vinden in de directe omgeving.

Havenkantoor....

In de loop van de middag kwamen er meerdere jachten (of wat ervoor door ging), alleen Zweedse. Rond 17.00 uur weer naar het havenkantoor: niemand. Rond 17.45 opnieuw en ja hoor, er was een havenmeester. Hij was echter zijn bonnenboekje kwijt en zou later het havengeld bij ons komen innen. We kregen de code van het toilet en een uitgebreide uitleg over de weg er naar toe: mwah, een klein kilometertje lopen, hahaha. Langs de kruidentuin, de bloementuin, de tennisbaan (?!) de minigolfbaan, etc.

Bloemen- en kruidentuin

Rond 19.00 kwam de vriendelijke havenmeester inderdaad langs, op de boot en vroeg ons meteen om een enquête in te vullen over eventuele verbeterpunten in de omgeving. Ook konden we alle kruiden plukken die we wilden voor in de sla, de saus, over het vlees, over de vis, voor onderweg, etc. Super leuke haven voor wie ook eens iets anders wil. Geen luxe, wel mooi en midden in de natuur. Het uitzicht vanuit de kuip was fantastisch en we hebben nog lang buiten gezeten.

Uitzicht vanuit de kuip

De volgende ochtend zijn we vroeg vertrokken naar Västervik, een grote haven in een redelijk grote stad, van alle gemakken voorzien. De tocht naar Västervik was heerlijk, zeilend door de scheren, super! Dat is zo’n mooie ervaring wat niet op foto’s is vast te leggen. Je moet het zelf meemaken om te weten hoe het is.

Door de scheren

Het havengeld was schandalig duur: € 35,00!! Je kon dan wel gratis douchen, woepie!

We zijn het centrum ingegaan en daar was het erg gezellig, de terrassen zaten vol en het weer was meer dan mooi! Wat ziet het er dan ook allemaal leuk en gezellig uit. Het lijkt wel of de mensen ook vrolijker worden naarmate de zon meer gaat schijnen!

Västervik

Dinsdag 12 juli zijn we verder de scheren ingegaan, weer heerlijk gezeild, en hebben we ons eerste ankerplekje aangedaan: Bondekrok. Een fantastisch baaitje, aan alle kanten beschermd tegen wind. We lagen er met 4 jachten, erg rustig, Het fluiten van de vogels is het enige en af en toe een beetje geklots van het water tegen de boot. Heerlijk geslapen en na het ontbijt, zoals de laatste week steeds buiten, zijn we weer verder gegaan.

Ankerplek Bondekrok

Öland: Borgholm – Byxelkrok

Vanuit Kalmar zijn we op 8 juli vertrokken naar het eiland Öland, een groot eiland langs de oostkust van Zweden. We zijn naar HET toeristencentrum van het eiland: Borgholm gevaren. We konden nog een plekje vinden in de voorste haven, ook het gezelligste plekje waar het meest gebeurt en op loopafstand van het centrum. Het was erg druk maar gezellig en er waren allerlei activiteiten. 

In afwachting van de band

We lagen langs het hotel waar ook een strand is en ’s avonds kregen we eerst een optreden van een DJ die prima trance draaide. Om 23.00 uur werd deze afgewisseld door een live-band: Hofmaestro. Een stuk of 8 van die gasten die lekkere muziek speelden en uit volle borst meezongen. Het werd een latertje…..

Alle zeilen bij...

De volgende ochtend zijn we bijtijds vertrokken richting Byxelkrok, aan het uiterste puntje noord van Öland. Het was prachtig weer: lekker zonnetje, 27° en geen wind. Dus niet zeilen maar op de motor. We hebben de halfwinder nog geprobeerd maar met 2 knopen/uur gaat het wel heel erg lang duren! Waarom we de mast er niet af laten halen…..

Druk in de haven van Byxelkrok

Ondanks het vroege tijdstip (14.00 uur) dat we in de haven aankwamen, lag het helemaal vol. Op aanwijzing van de havenmeester konden we nog ergens middenin de haven langs een aantal andere jachten vastmaken…. Het weer was prachtig en het was erg gezellig in de haven. We hebben lekker aan het strand gezeten en de zonsondergang bekeken, erg romantisch.

BBQen op het strand

Wachten op de zonsondergang

Zonsondergang vanaf het strand van Byxelkrok

Christiansø – Karslkrona – Kristianopel – Kalmar

Christiansø

Maandag 4 juli zijn we vanuit Bornholm vertrokken naar Christiansø, een piepklein eilandje iets ten oosten van Bornholm. We hebben de hele tocht lekker kunnen zeilen, prima wind (5 Bft). Onze Duitse (schollen) vriend ging dezelfde kant op en we knoopten in de haven weer aan elkaar vast, gezellig. Je krijgt toch een band met elkaar. We zijn van boord gegaan en hebben een rondje over het eiland gelopen waar je binnen een halfuur mee klaar bent. 

Daar hebben we ook de meest oostelijke post van Denemarken verstuurd.

Christiansø

De volgende ochtend vertrokken we vroeg richting Utklippan. Er stond geen wind 

(en de wind die er was kwam natuurlijk vanuit de verkeerde richting) waardoor we gaandeweg besloten om de koers te verleggen naar Karlskrona, Zuid Zweden.

Onderweg kwamen we veel grote scheepvaart tegen waaronder een giga cruiseschip, de Queen Elizabeth. Op een gegeven moment passeerde een vrachtschip ons en verdween vrijwel direct in een dikke mistbank. We keken met verbazing naar de verdwijnende achterkant en toen we vooruit keken, zagen wij voor ons eenzelfde dikke mist opduiken….

Mist.....

Nog meer mist

We verdwenen zelf ook in de mist! En dat was heftig. We hadden geen 50 meter zicht en moesten de scheepvaartroute toen nog oversteken: HORROR!!! De mist duurde ruim uren! De (prijzige) investering, afgelopen winter, van een AIS is onze redding geweest. Je zag werkelijk geen hand voor ogen en we 
moesten op de AIS en de radar varen om te kijken waar het scheepvaartverkeer zich bevond. 

Vlak voor ons voer nog een zeiljacht met AIS en we konden hen zien op de kaartplotter. Op een gegeven moment kwamen er 3 vrachtschepen op ons af en begon er ergens in die dikke brei één op de misthoorn te blazen… Dat is angstaanjagend want je weet niet waar het geluid vandaan komt. Ik stond met samengeknepen billen om me heen te kijken of ik misschien iets zag….Achteraf zag ik gelukkig niets want als je wel iets zou zien, ben je echt de Sjaak, iets te dichtbij voor leuk! 

Het zeiljacht voor ons kreeg het zo benauwd dat hij de motor heeft stilgelegd (midden in de vaarroute (!?) en op ons bleef wachten. Hij wist niet meer waar de schepen zich bevonden en was volkomen de kluts kwijt. Toen wij aankwamen is hij vlak bij ons gaan varen en zo zijn we zij aan zij de scheepvaartroute uitgekomen, pfffft. Later riep hij ons via de marifoon op en heeft hij ons uitgebreid bedankt voor de support!! Nou, wij waren ook blij en opgelucht dat we uit die route waren. 

Karlskrona

In Karlskrona aangekomen, hebben we meteen een borrel genomen op de goede afloop en om de zenuwen weer tot bedaren te krijgen. Het weer was erg opgeknapt en we hebben lekker in de zon een biertje genuttigd!

Na Karlskrona hebben we koers gezet naar Kristianopel, een lieflijk klein haventje met een beperkt aantal ligplaatsen….Toen we daar aankwamen, lag het helaas al helemaal vol maar konden we buiten de haven aan een mooring afmeren. Ook prima. We zijn niet van boord geweest en we zijn de volgende ochtend vroeg vertrokken naar Kalmar. 

Aan een mooring in Kristianopel

Slot Kalmar

Super gezellig liggen, midden in de stad met een leuk centrum waar je lekker kunt shoppen en waar leuke terrasjes zijn. We hebben lekkere verse gerookte vis gehaald en met een heerlijke salade en het bijbehorende flesje witte wijn genuttigd! 

Bornholm

Woensdag 28 juni zijn we om 06.00 uur vanuit Vitte vertrokken naar Bornholm, een eiland onder de zuidoostkust van Zweden. Het is echter een Deens eiland.Het was een lange tocht van 65 mijl, uiteraard weer zonder een zuchtje wind. We hebben aangelegd in Hasle haven, aan de kade. Er is plek voor ca. 10 boten en als het vol is, knoop je gewoon langszij aan bij een andere boot. Piepklein maar van alle gemakken voorzien.

Vanaf de boot wachten
op zonsondergang

Zonsondergang in Hasle

In Hasle zijn we naar een traditionele visrokerij geweest en hebben daar heerlijke gerookte vis gekocht.

Visrokerij Hasle

Gerookte haring

Donderdag zijn we op de fiets naar Rønne, de hoofdstad van Bornholm gefietst. Daar hebben we lekker geshopt, ijs gegeten, en bij de haven gekeken waar de grote veerboten aanleggen. Hiervandaan kun je met een ferry naar Zweden en Denemarken oversteken.

Aankomst ferry 

De volgende dag hebben we de bus genomen naar het havenplaatsje Allinge waar je in pakketjes lang de kade ligt. Al het vol is, kun je over de boten heen naar de andere kant van de haven lopen. Natuurlijk zijn we blijven kijken naar de aanlegperikelen van andere boten die zich nog ergens tussen moesten proppen. De communicatie tussen echtelieden is echt vermakelijk…..

Allinge

Haven Allinge

Omdat er veel wind voorspeld werd zijn we nog maar een dagje gebleven en zijn op de fiets langs de kust naar Hammershus gegaan. Dit is een oude ruïne van een slot, gebouwd op een berg. De tocht begon goed, langs een kustweg en piepkleine plaatsjes en haventjes, zeer fotogeniek. 

Al snel werd de weg (grintpad…) minder goed begaanbaar en kwamen er wel erg veel heuvels om tegenop te fietsen: 14% en 16% stijging…. Niet leuk!!! Gaandeweg brak het zweet ons uit, ondanks de versnellingen. Na een uurtje zwoegen en soms zelfs afstappen moesten we met de fiets aan de hand een trap oplopen. Dat was het moment dat ik dacht: bekijk het maar. Maar ja, in the middle of nowhere, waar niets en niemand te zien was, moet je wel verder….Eindelijk kwamen we bij de ruïne aan en konden we wat drinken en de verplichte foto’s maken en over de terugweg nadenken. En dat was precies wat we ervan verwacht hadden: een hel! Alleen de laatste 5 kilometer hoefden we niet meer te trappen, ging bergafwaarts. Dat was inmiddels ook met mijn humeur gebeurd….

Hammershus

Toen we bij onze boot aankwamen, zwetend als een paard, werden we welkom geheten  door onze Duitse buurman met een paar flinke verse, schoongemaakte schollen: ca. 1 kilo, klaar voor de pan. Nadat we met elkaar een biertje en een schnaps hadden genuttigd, kwamen we weer een beetje bij.

De schol in de pan...

Met onze Nederlandse buren, Govert en Annet, hebben we ’s avonds op de kade aan een picknicktafel (gedekt als in een 4 sterren restaurant) de scholletjes gebakken en gedeeld en met een heerlijke salade en de nodige witte wijn verorberd, super lekker en super gezellig. Dat maakte weer een hoop goed en liet ons de vreselijke fietstocht snel vergeten…..

Gezellig!

Vitte

Vissershaven Vitte met terrasjes

Zondag 26 juni zijn we om 07.00 uur vertrokken uit Warnemünde richting Vitte op het eiland Hiddensee. Natuurlijk konden we weer niet zeilen, want weer geen wind. Het beetje wind wat er was, stond precies op de punt. Het weer was fantastisch: lekker zonnetje, een beetje wind zodat je niet helemaal wegsmolt en rond 17.00 uur knoopten we vast in het haventje van Vitte.

Haven van Vitte

Uitzicht vanuit de kuip

Een ontzettend gezellige haven met prima voorzieningen. We hebben meteen de fietsen uitgepakt en zijn de omgeving gaan verkennen. Al na 5 minuten kwamen we bij het oude vissershaventje aan met gezellige terrasjes waar we natuurlijk even stopten voor een welverdiend koud biertje…. ’s Avonds bijtijds de kooi in en de volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan voor een fietstocht over het eiland. We zijn naar de vuurtoren gefietst waar we naar boven zijn geklauterd en waar we een fantastisch uitzicht over het eiland hadden. We zagen zelfs de krijtrotsen van Møn in de verte!

Vuurtoren op het eiland

Uitzicht op het eiland vanuit de vuurtoren

Wim in zee

Daarna vonden we het te warm om nog ver te fietsen en zijn we richting het strand vertrokken. We hebben lekker gezwommen in zee en lekker liggen bakken in de zon. Aan het eind van de dag hebben we heerlijk vers gerookte vis gekocht en deze met een lekker koud wit wijntje verorberd. Omdat het zo mooi en gezellig was, besloten we er nog een dagje aan vast te plakken en zijn we de volgende dag weer eerst gaan fietsen en ’s middags weer naar het strand geweest, 2 zongerijpte tomaatjes aan het eind van de dag, hahaha. Vervelend leventje…..

Holtenau – Orth – Warnemünde

Zondag 19 juni zijn we vanuit Rendsburg naar Holtenau gevaren. Het laatste stuk Nord Ostsee Kanal. De planning was om naar Laboe te varen maar het werd zulk erbarmelijk weer dat we besloten om door de sluis direct in Holtenau aan te leggen. Alle regen welke niet in april en mei is gevallen, kregen wij op het NOKanal in één keer over ons heen. Ondanks de zeilpakken en de waterdichte (?) laarzen stonden we toch te soppen en waren we klam en koud…. Natuurlijk werd het droog toen we nog niet koud hadden aangelegd. Omdat elk nadeel ook zijn voordeel heeft, hebben we een heerlijk borreltje genuttigd waar we weer warm van werden.

Muziek op de kade bij Holtenau

Orth

De volgende dag zijn we de Oostzee op gegaan en naar Orth op het eiland Fehmarn gevaren. Helaas niet kunnen zeilen omdat er geen wind stond. Op Orth aangekomen was het prachtig weer en konden de kurze hosen en de jezusslippers uit de kast worden getrokken. Een paar uur later hebben we Emie en Gerard op de pier ingezwaaid die op de terugweg waren en ook een nachtje in Orth zouden blijven. ’s Avonds lekker gaan eten met z’n 4tjes in zo’n typisch Deutsch restaurantje met enorme glazen weiss wein. De planning was om de volgende dag door te gaan maar helaas ging het ’s nachts waaien….en waaien…..en waaien. We hebben er dus 3 dagen verwaaid gelegen en moesten onze plannen bijstellen. We hebben een busreisje gemaakt naar de hoofdstad(je) Burg van Fehmarn: heel veel horeca (Bratwurst), souvenirtjes en kledingwinkels. ’s Avonds met Emie en Gerard film gekeken: Walk the line, over het leven van Johnny Cash. Heerlijk met een drankje, happies, joggingbroek en sloffen.

Spezialteller, oftewel borrelhapjes

24 juni konden we eindelijk vanuit Orth vertrekken en zijn wij naar Warnemünde gemotord, want weer geen wind! Rond 18.00 uur kwamen we aan in een zeer luxueuze (lees sfeerloze, kakkineuze en protserige) haven: Hohe Düne, Warnemünde. 

Hohe Düne, Warnemünde

We moesten aanleggen in een box waarin onze Pelikaan klein duimpje leek en waarvoor onze achterlijnen dus te kort bleken te zijn, waar we natuurlijk pas achter kwamen toen we er al in draaiden. Op het moment dat de voorkant op 2 meter van de kant lag en ik naar Wim riep of hij in GODSnaam nog een beetje gas wilde geven, zag ik de bewoners van de buurboten vol leedvermaak naar ons kijken…. In eerste instantie dacht ik dat ik het onderwerp van de lach was, omdat ik zo professioneel op de punt stond te schreeuwen maar toen ik omkeek zag ik Wim staan trekken, met in elke hand het laatste stukje van de achterlijnen, met de motor nog in de vooruit stand en met zijn voet proberend het gas eraf te halen. Net toen ik dacht dat ik een sprong van ruim 2 meter naar de kant zou moeten wagen, kwam er hulp van een andere zeilboot. De schat pakte de voorlijnen aan en maakte ze vast zodat ik Wim uit zijn lijden kon verlossen. Het is jammer dat ik geen actiefoto heb kunnen maken want ik schoot dagen erna nog in de lach als ik aan het gezicht van Wim dacht die er heel lullig uitzag met die 2 eindjes lijn en tegelijkertijd proberend met zijn voet de motor in zijn vrij te krijgen….

Cruiseschip vanuit Warnemünde

’s Avonds hebben we nog een groot cruiseschip uitgezwaaid en de volgende dag zijn we vroeg vertrokken om, natuurlijk weer op de motor want weer geen wind, naar Vitte op het idyllische Boddengewässereiland Hiddensee te varen.

Vlieland – Duitse Bocht – Noord Oostzee Kanaal – Kiel

14 juni zijn we om 09.00 uur met het tij mee, vanaf Vlieland richting Nord- Ostseekanaal vertrokken. Een tocht van ca. 165 mijl. Het eerste stuk hebben we heerlijk kunnen zeilen met een lekker windje half van achteren. Helaas viel ter hoogte van Norderney de wind volledig weg en hebben we het laatste stuk helemaal op de motor gedaan, lekker ingedraaid dus. Prachtige zonsondergang, een volle maan en een mooie zonsopkomst.

Zonsopkomst Duitse Bocht

Rond 12.00 op 15 juni knoopten we vast in het haventje van Brunsbüttel, na de sluis van het NOK en hebben we de middag een beetje luierend doorgebracht. Het was heerlijk weer met een zonnetje, 25°, dus genieten. ’s Middags hebben we heerlijk op een terras een borrel gedronken en ’s avonds zijn we erg vroeg gaan slapen.

Brunsbüttel

De volgende ochtend zijn we doorgevaren naar Rendsburg,een wat grotere stad langs het Noord Oostzeekanaal met prima voorzieningen en een leuk centrum. We hebben geshopt, boodschappen gedaan, ’s avonds uit eten geweest in een restaurant langs het kanaal waar om 20.30 een enorm cruiseschip voorbij zou komen. Wij hebben het spektakel natuurlijk ook bekeken en uiteraard naar alle passagiers gezwaaid…..

Cruiseschip in het Kanaal

Zaterdag 18 juni was het alweer zover: Christa had haar weekje erop zitten en moest met de trein weer terug naar Nederland. De plicht roept. We hebben haar op de trein gezet, uitgezwaaid en zijn zelf met de trein naar Kiel gegaan waar de Kieler Woche inmiddels was begonnen.

Het zit er weer op voor Christa...

Het weer was dramatisch: regen, regen en nog eens regen! Tussen de buien door was het warm en zonnig maar het bleef de hele dag halen en brengen. Veel Bratwursten en Currywursten mit Zwiebeln, Pommes aus Holland, Backfisch mit Brötchen und natürlich Bier: Warsteiner, Flensburger Pils, etc…….

Kieler Woche

Prachtige klassieke zeiljachten en charterschepen, ook uit Nederland. Allerlei demonstraties van watersporten en veel kramen waar van alles op het gebied van watersport werd aangeboden. Erg druk en erg gezellig, ondanks de regen. 

Klassieker

Sneek - Vlieland

Na 1,5 week Sneek en omgeving is de motorpech volledig verholpen. Alles werkt prima en de motor loopt als een zonnetje, als een naaimachine, als een pruttelende koffiemolen, etc….. We zijn erg enthousiast over Abma, Yanmar dealer te Sneek. Zij hebben ons fantastisch geholpen met hun uitstekende vakkennis en verleende service. Na die 1,5 week hoorden we zo ongeveer bij het meubilair en hadden we verschillende nieuwe vrienden gemaakt. Folkert die ons allerlei toeristische tips gaf en zelfs een rondleiding op het starteiland voor ons verzorgde. Ook Sjef en Yvonne die ons uitnodigden om bij ze te komen eten, een heerlijke pastamaaltijd met een lekker wijntje! Super aardig!

Sneek, TROS muziekfeest....

Sneek, zeilwedstrijden

Eindelijk zijn we 11 juni om 09.00 uur vertrokken richting Makkum. Bij Stavoren zijn we de sluis uitgekoerst en hebben we meteen de zeilen kunnen hijsen. Het weer vóór de sluis was totaal anders dan na de sluis. Eenmaal op het IJsselmeer kwamen we al vrij snel in noodweer terecht. Donkere, zwarte luchten, hoosbuien en 37 windknopen (8 bft) in de buien. Geen grap, niet leuk. Nou ja, gereefd en met een half fokje liepen we als een speer Makkum binnen. Genoeg vrije boxen. We lagen nog niet koud in onze box of onze opstapper voor een week, Christa, kwam al aan boord met taxi Peter en we hebben gezellig een aanleggertje (of 2) genuttigd. ’s Avonds heerlijk Boboti gegeten, een Yahtzee competitie gehouden en vroeg de kooien ingegaan.

Door de sluis bij Stavoren, slecht weer!

De volgende ochtend vroeg op, door de sluis bij Kornwerderzand en met een prima windje naar Vlieland gezeild. We gingen met een flinke gang, gemiddeld 7 knopen, en waren om 12.00 uur in de haven. Daar was het aanleggen een hachelijke onderneming:  met een flinke dwarswind één van de weinige vrije, te kleine, boxen in proberen te varen….. Nou dat ging echt K.T. Gelukkig werden we geholpen door onze medezeilers die allang blij waren dat ze zelf al lekker vast lagen. Na het aanleggen en het zweet van ons voorhoofd te hebben gewist, hebben we geluncht, gelezen en zijn we naar het dorp gelopen. Lekker op een terrasje gezeten en een beetje slap zitten kletsen.

Vuurtoren Vlieland

Christa en Annemieke op het strand van Vlieland