Portugal, Porto!

dolfijnen onderweg

We zijn in Portugal aangekomen na een tocht van 66 mijl vanaf Baiona. Onderweg werden we weer diverse keren vergezeld door dolfijnen, wat een prachtige dieren zijn het toch!

Op de plotter is er geen marina...

We zijn de Rio Douro bij Porto op gevaren waar sinds februari 2012 een nieuwe Marina is aangelegd: Douro Marina. Deze marina staat nog niet volledig in de boeken als veilig aan te lopen haven maar van de medezeilers die we onderweg ontmoetten, hoorden we dat het een prima haven is!
We werden weer vriendelijk onthaald door 2 havenmeesters waarvan er 1 duidelijk moest werd ingewerkt, wat een kluns....
Maar inderdaad, de haven is prima met zeer vriendelijk personeel en mooi sanitair. Daarnaast ligt het in een heel leuk wijkje, Sao Pedro da Afurada, een visserswijk tegen Porto aan.

Douro Marina

Douro Marina by night

We kwamen rond 18.30 aan en nadat we Bella hadden uitgelaten, gingen we op zoek naar een supermarkt. We liepen door de wijk en we zagen ineens een paar grote barbecues buiten op de stoep staan. Dit bleek een plaatselijk restaurantje te zijn waar je heerlijke verse vis van het vuur kon eten. Je moest zelf aanwijzen wat je wilde eten, het was fantastisch! Erg leuke sfeer, de plaatselijke bevolking at er ook, het eten was super en ook nog eens goedkoop. Inktvisjes aan een spies, dorade, sardientjes, smullen! We zijn de volgende avond weer gegaan, een andere vis geproefd. Flesje witte bubbeltjeswijn erbij......

Grilman en grilvrouw

Inktvisjes aan een spies

Kies maar uit....

Gezellig buiten op het terras

Naast de haven was een festivalterrein gebouwd voor het Marés Vivas festival waar allerlei bekende artiesten optraden. Een hoop herrie en een leuk sfeertje wat tot diep in de nacht doorging......

3 dagen feest, kaartje voor 3 dagen: €60,- 

De volgende dag zijn we met de bus naar het oude centrum van Porto gegaan, wat een prachtige stad! Het ademt een hele ontspannen en gezellige sfeer uit en de mensen zijn ontzettend vriendelijk.

We hebben een aantal bezienswaardigheden bezocht, zoals het stationsgebouw, de Torre dos Clérigos (de hoogste kerktoren in het centrum), het oude centrum Ribeira (wat op de werelderfgoedlijst staat), Villa Nova de Gaia en natuurlijk de diverse bruggen bekeken en overheen gelopen.

fotograferen vanaf de brug

foto vanaf de brug

de bruggen over de Rio Douro

uitzicht over Porto

Stationshal met indrukwekkend tegelwerk

indrukwekkend

tegelwerk aan de buitengevel

Torre dos Clérigos

tram in Porto

Dom Luis I brug

Later in de middag zijn we met de kabelbaan over Villa Nova de Gaia gegaan, waarbij je een schitterend uitzicht hebt over de stad, de Rio Douro en de caves waar je Port kunt proeven en kopen.

hoog in de lucht

begin van de kabelbaan

Natuurlijk zijn we nadat we uit de kabelbaan kwamen op zoek gegaan naar de Caves waar je heerlijke Port kunt proeven: witte port, ruby, tawny, rosé..... We hebben er 2 geproefd en we gingen uiteraard niet met lege handen naar de Pelikaan. We kochten 2 flessen van een goede kwaliteit om lekker van te genieten bij een stukje pittige kaas.....

Alle varianten Port

proeven, hik....

heerlijk

Toen we weer in de haven waren, hebben we aan boord van de Sea Drive II gezellig geborreld met Paul en Yvonne met hun opstappers Petra en Sjoerd. De volgende dag stond weer een nieuw avontuur op de planning.

Terugkijkend vonden we Porto echt een prachtige en onvergetelijke ervaring! Zoveel moois en zo'n leuke sfeer, echt een aanrader!

Rio Douro

Rio Douro

Sanxenxo, Baiona en bootperikelen....

Sanxenxo Marina by night

Sanxenxo Marina was een zeer luxe marina met alles erop en eraan. Prachtige sanitaire voorzieningen, een prachtig clubgebouw van 3 verdiepingen, uitgevoerd in glas, chroom en natuursteen. En omgeven door glossy nightclubs.... Dat hebben we geweten! Ten eerste gingen we na een niet zo beste (anker)nacht vroeg naar bed om wat slaap in te halen. Helaas, we hadden een muggenkolonie in de boot!!! Hoezo op zout water geen muggen???? Echt een mega invasie, tientallen zoemende ettertjes en natuurlijk geen muggenspray of iets dergelijks. Buiten dat we niet konden slapen door het gezoem rond je oren, gingen de diverse nachtclubs met de verschillende muzieksoorten lekker voluit tot 07.00 uur.......Whoepieeeeeee.

In Sanxenxo werd het WK Vaurien gezeild, met een Nederlandse equipe

Gelukkig werd het licht en konden we vertrekken naar de volgende haven: Baiona, in de Ria de Vigo. Helaas was er weer dichte mist wat ons plan om te gaan ankeren bij Isla Ciés om zeep hielp. Want weer een nacht ankeren in dichte mist leek ons geen goed plan. We zijn wel eerst langs Isla Ciés gevaren met de hoop dat de mist zou zijn opgetrokken......Jammer maar helaas....

Isla Ciés

Isla Ciés

voorbij Isla Ciés

En dus zetten we koers naar Baiona, wat een erg gezellig centrum heeft met kleine straatjes met leuke winkeltjes en veel terrassen. Heel levendig, alles en iedereen leeft buiten. We gingen op zoek naar een supermarkt om onze voorraden weer aan te vullen maar helaas, alles was gesloten, het bleek een feestdag in Spanje te zijn. Dan maar de allerlaatste restjes opmaken. 

Deze haven was de duurste haven tot nu toe met niet al te beste sanitaire voorzieningen

Baiona Marina

's Middags een lange wandeling gemaakt om het fort heen. Je hebt daar prachtige uitzichten en je kunt hele mooie foto's maken. Als het helder is, kun je Isla Ciés zien liggen. 

Uitzicht op Isla Ciés, in de wolken
 vanaf het fort

Strand bij het fort

Één van de gezellige straatjes in Baiona

Tja, en dan zijn er van die momenten dat na een paar doorwaakte nachten de lontjes aan de korte kant zijn en dat de boot te klein is voor 2 mensen....Dan kun je om niets toch elkaar ff flink in de weg zitten.....Tja, zoek dan maar eens ruimte om je terug te trekken. 

Maar ach, als je dan na een tijdje als 2 mafketels door de boot kruipt, de één met een zaklantaarn en de ander met een vliegenmepper om de muggen die het hebben overleefd naar de eeuwige muggenvelden te helpen, schiet je toch weer in de lach. En zo is er weer een mooie dag voorbij.....

 

Ankerperikelen, Isla Ons

Zondagochtend 14 juli vertrokken we vanuit Vilagarcia richting onze eerste ankerplek in Spanje, Isla Ons. We hadden de benodigde vergunningen geprint en klaargelegd voor het geval er controle zou komen. 
Het zonnetje scheen uitbundig en we hadden er zin in....

Lekker in het zonnetje, Ria de Arousa

Na een uurtje varen, weer geen wind en dus niet zeilen, zagen we in de verte al weer de mistflarden opdoemen......

daar komt de mist weer....

En voor we het wisten, zaten we weer midden in de dikke watten. Zo jammer want je zit niets van de omgeving en je ziet ook niet of er boten in de buurt varen. Radar en AIS weer aan en goed opletten. Uit het niets komt er dan af en toe een boot en/of ferry voorbij scheuren....

snelle ferry vanuit de mist

We hadden afgesproken om toch naar Isla Ons te varen en te bekijken of en in welke mate er mist zou hangen. En wonder boven wonder, hoe dichter we bij het eiland kwamen, hoe minder de mist werd.

de mist trok langzaam op

en ja hoor, de mist verdween

met de bijboot naar het strand 

We besloten toch het anker maar uit te gooien en van de rest van de dag van de zon, het strand en het water te gaan genieten.... Het was een idyllische plek, niet druk en maar een paar boten voor anker. De meeste mensen komen op het eiland per ferry en gaan 's avonds weer met de laatste ferry terug. Dan blijven alleen de ankeraars over, heerlijk rustig.

Pelikaan voor anker

Rond 18.00 uur vertrokken de andere ankeraars en bleven wij als enige over. Heerlijk rustig, we hadden het gevoel dat we bij ons eigen privé-eiland ankerden en we voelden ons heel rijk en een beetje decadent.

Echter, aan alles zit ook een schaduwzijde......en daar kwamen we al vrij snel achter. Het werd donker en de mist kwam weer heel snel opzetten. Binnen een halfuur zagen we nog geen 10 meter om ons heen. Hoe gek het ook is, ook de wind trok behoorlijk aan en natuurlijk uit de verkeerde richting. Kortom, de lol was er snel vanaf. De nacht duurde redelijk lang en we hebben niet zo heel best geslapen. We werden veel wakker en keken dan naar buiten, waar dus niets te zien was, alleen zwart om ons heen. Daarnaast schommelden we stevig heen en weer en was het ook heel vochtig, alles was drijfnat. Gelukkig werd het licht en heeft het anker prima gehouden. We hebben ontbeten en nadat we met de bijboot naar de kant waren gegaan om Bella uit te laten, hebben we snel het anker gelicht en zijn we naar Sanxenxo marina uitgeweken. Heerlijk, geen mist, geen golven, lekker zonnetje.....

Vilagarcia, Ria de Arousa

Vrijdag 12 juli zijn we vroeg vertrokken vanuit Portosin om naar de volgende Ria, Ria de Arousa te vertrekken. Het was erg mistig maar we besloten toch maar om te gaan, het was niet zo'n lange tocht: 33 mijl. Met radar en AIS aan zagen we elke boot(je) uit de mist opdoemen.

info Canal de Sagres op de plotter

veel rotsformaties aan beide kanten

We hadden de tocht van te voren bekeken en de afweging gemaakt om door het Canal de Sagres te gaan en zo een mijl of 8 af te steken. In de pilot wordt deze route afgeraden omdat het te smal is bij swell en harde wind en de rotsen niet echt meegeven...... maar het waaide niet en er stond ook geen hoge swell dus we hebben het er op gewaagd..... en het is goed afgelopen.

aanloop Canal de Sagres

We kregen door de aardige havenmeester ter plekke een mooie plek in een box aangewezen en nadat we vast lagen zijn we boodschappen gaan doen en hebben we het stadje verkend. Erg gezellige winkelstraatjes met veel terrasjes waar het erg druk was met lokale Spaanse gezinnen. Toeristen vindt je er bijna niet en er spreekt niemand Engels. Aangezien onze kennis van de Spaanse taal ook niet verder komt dan Vino Tinto en/of Cerveza, is het veel handen en voetenwerk, hilarisch.....maar het lukt wel!

De volgende dag scheen de zon en was het weer lekker warm. 's Morgens zijn we naar de markt geweest waar je brood en fruit kon kopen en heel veel Winkel van Sinkel spullen voor weinig....

jurkje voor een tientje gekocht

heeeel veeeeel schoenen: van €3,- tot €8,- 

Annemieke heeft 's middags een lange wandeling gemaakt langs de boulevard naar de andere kant van de Ria, pfffffft, zweten. Langs een heel lang strand met heel veel ruimte om je handdoekje neer te leggen, zonder dat je de hete adem van je buren in je nek voelt, lekker rustig. 

Op verschillende plekken langs het strand staan visstokken in het water waar verschillende schelpdieren worden gekweekt. Daarnaast liggen er allemaal pontoons in het water met hang-mosselkwekerijen. Het strandleven en het vissersleven liggen dicht naast elkaar.

viskwekerij

rustig strand

Morgen vertrekken we en zijn we van plan om de komende dagen te ankeren in een natuurpark, wordt vervolgd.......

Ria de Camariñas, Ria de Muros, Santiago de Compostella

muur van water van achteren

Positie: 42°45.83 N, 08°56.78 W

swell waar je vanaf glijdt

Op zaterdag 6 juli vertrokken vanuit La Coruña naar de eerste Ria, Ria de Camariñas, een tocht van 50 mijl. De windvoorspellingen waren gunstig, 5 a 6 Bft, van achteren. We waren lekker onderweg op volle zeilen en we maakten een lekker vaartje van zo'n 7 - 7,5 knoop. Op een gegeven moment werd de Swell (deining) echter wel erg hoog. Dan komt er zo'n muur van 3 meter water achter je omhoog waarvan je hoopt dat ie niet in de kuip breekt want dan heb je echt een waterballet. We hebben het luik uiteindelijk maar in de opening gezet voor het geval dat..... Gelukkig hebben we geen brekers in de kuip gehad maar we waren blij toen we in de beschutting van de Ria kwamen....

aanloop Ria de Camariñas

Een Ria is een rivierdal dat uitmondt in zee, uitgesleten door de zeewerking en wat ook eb en vloed kent. Het is een beetje vergelijkbaar met de Scandinavische fjorden, prachtige natuurgebieden met kleine dorpjes, stadjes en havens en uitstekende ankerplekken!

Ria de Camariñas

We kozen ervoor om in de haven van Camariñas te gaan liggen en we werden zeer hartelijk ontvangen door de havenmeester die ons al had zien aankomen. Het was verschrikkelijk warm, 30° - 33° en we hebben eerst een soort van siësta gehouden.....

De volgende dag hebben we een wandeling gemaakt naar een uitkijkpunt over de Costa da Morte, heel erg mooi uitzicht over de ria en de zee. Daarna op een terrasje koffie gedronken, 2 heerlijke cappuccino: €2,-! Een brood: €0,50!

Haven Camariñas

Maandagochtend 8 juli vertrokken we om naar de volgende Ria te vertrekken, Ria de Muros, 40 mijl verder. Daarvoor moesten we eerst langs Kaap Finisterre varen, een punt waar altijd veel wind staat en een hoge swell. 

geen wind, geen swell

De eerste 2 uur konden we heerlijk zeilen met een bakstag wind maar al snel kakte de wind helemaal in en konden we verder op de motor..... Dus de swell viel reuze mee en de wind was helemaal weg. De zee leek wel olie....

Finisterre

Finisterre

Eenmaal in Ria de Muros kozen we voor Portosin, een haven met prima voorzieningen met op loopafstand diverse strandjes en terrasjes. Ook hier was het echt heel erg warm, 32° en weer geen wind, pfffft. Hier hebben we de vergunningen (navigatie- en anker-vergunning) geregeld die nodig zijn om bij Isla Cies en Isla Ons te ankeren. Heb je die niet en ze komen controleren, dan betaal je gewoon € 6.500,- boete.

Ria de Muros

haven Portosin

haven Portosin

Vanaf Portosin hebben we woensdag de bus genomen naar Noia en daarvandaan de bus naar Santiago de Compostella....De bus zou om 10.00 uur komen en we stonden er voor de zekerheid al om 09.50. Uiteindelijk kwam hij om 10.45!?!?! lekker dan. Nou ja, hij kwam in ieder geval.

vermoeide pelgrims

blije pelgrims

Santiago de Compostella is één van de belangrijkste christelijke bedevaartsoorden. Pelgrims uit heel Europa eindigen hier hun voettocht....We kwamen heel wat pelgrims tegen met zware rugzakken en zware wandelschoenen bij een temperatuur van 30°. Maar het weerhield ze er niet van om elkaar te omhelzen om aan te geven hoe blij ze waren het einddoel te hebben bereikt.

de kathedraal

gedeeltelijk in de steigers

rijkdom binnen de kathedraal

Op weg naar het busstation voor de terugweg, vol goede moed, ook Bella!

Het was erg warm en we hadden wel zin om in de bus met airco plaats te nemen.... 

Bella in de rugzak, puffend.

We kochten keurig een kaartje, liepen naar de juiste bus en.....NO WAY!!! Een grote, hele chagrijnige buschauffeur, maakte ons heeeeel duidelijk dat er in zijn bus GEEN hond binnenkomt!!!! De enige plek waar ze in mocht was de bagageruimte onderin de bus.....waarop wij zeiden: NO WAY!!!Het kaartje wat hij al afgescheurd had werd met nietjes aan elkaar geniet en we moesten vertrekken.....Tja, en daar sta je dan. Weer terug naar de vriendelijke dame van de kaartverkoop om verhaal te halen. Helaas, in Spanje zijn honden niet toegestaan in de bus, in geen enkele bus. Maar de heenweg dan? Toen hebben we ook met Bella in de bus gezeten??? Geluk mevrouw, puur geluk! Hier heeft u uw geld terug en veel succes! Dat werd dus een taxi terug a €60,-. Viel ons nog mee. Wel lekker comfortabel, hahaha. Het koude biertje op de boot smaakte extra lekker!